- Πνευματικά Δικαιώματα

Ενώ απαιτεί σημαντικές δαπάνες, εκθέτει σε κίνδυνο δακοπροσβολών την παραγωγή!

Γράφει ο Νικ. Μιχελάκης*

Αρκετά δαπανηρή, ασύμφορη και ανασφαλής φαίνεται να είναι η νέα «πράσινη» επιδότηση για τις ελιές, σύμφωνα με όσα προβλέπει η Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ 3941/Τευχ. Β΄/ 17-6-2023) που υπογράφηκε από την προηγούμενη ηγεσία του ΥπΑΑΤ. fsddd

Με την απόφαση αυτή με την οποία προβλέπεται ενίσχυση 35€/στρέμμα, στην πράξη αντικαθίσταται το λεγόμενο πρασίνισμα για τις ελιές της προηγούμενης ΚΑΠ, το οποίο αποτελούσε στην πράξη το 30% της ενιαίας ενίσχυσης των ελαιοπαραγωγών.

Ωστόσο, ειδικά για τους ελαιώνες η δράση «Εφαρμογή εθελοντικών οδηγιών ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας» της νέας ΚΑΠ, προβλέπει ότι οι ενδιαφερόμενοι γεωργοί για να τύχουν της ενίσχυσης των 35€/στρ. πρέπει να εκτελούν τα έξης:

(α) Να εφαρμόζουν τη μέθοδο της μαζικής παγίδευσης (mass trapping) του δάκου της ελιάς (Βactocera Oleae) στους ελαιώνες που δηλώνουν.

(β) Να διατηρούν παγίδες μαζικής σύλληψης (mass trapping) καθώς και παγίδες παρακολούθησης (monitoring), σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην άδεια διάθεσης τους στην αγορά

(γ) Να χρησιμοποιούν αποκλειστικά εγκεκριμένα σκευάσματα μαζικής παγίδευσης και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες η προβλεπόμενη ζημιά είναι πάνω από ειδικό επίπεδο, επιτρέπεται η εφαρμογή φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων που είναι συμβατά με τη βιολογική γεωργία (Καν. (ΕΕ) 2018/848)

(δ) Να τηρούν της δεσμεύσεις της ΚΥΑ συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης Σχεδίου Περιβαλλοντικής Διαχείρισης (ΣΠΔ).

(ε) Να διατηρούν περιβαλλοντικό φάκελο

Άρα, είναι φανερό ότι οι ελαιοπαραγωγοί που θα θελήσουν να λάβουν την ενίσχυση του «νέου πρασινίσματος» των 35 €/στρ, θα πρέπει να καταβάλλουν τις δαπάνες προμήθειας των αναφερόμενων παγίδων και σκευασμάτων, τις δαπάνες της απαιτούμενης εργασίας εγκατάστασης και λειτουργίας τους αλλά και τις δαπάνες για την «χρήση ψηφιακής εφαρμογής και σύνταξη σχεδίου περιβαλλοντικής διαχείρισης (ΣΠΔ).

Επομένως, η προβλεπόμενη ενίσχυση ενώ δεν φαίνεται να καλύπτει τις προβλεπόμενες δαπάνες για παγίδες, σκευάσματα και σχέδια περιβαλλοντικής διαχείρισης, εκθέτει και σε κίνδυνο απωλειών από δακοπροσβολές την παραγωγή πράγμα που αποδέχεται και το ίδιο το ΥπΑΑΤ στην περίπτωση (γ) χωρίς όμως προβλέπει αποζημίωση.

Μετά από αυτά, σαφές είναι ότι, η νέα πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ μάλλον πρέπει να επανεξετάσει όλους αυτούς τους «ευφυείς» τεχνοκρατικούς σχεδιασμούς και να επιτρέψει την πράσινη ενίσχυση για όλες τους ελαιώνες που προστατεύονται αποκλειστικά με συλλογική δολωματική δακοκτονία!

Αυτή, όταν γίνεται σωστά, είναι η μόνη εφικτή και ασφαλής πράσινη μέθοδος, όπως δέχεται και το ίδιο το Υπουργείο αφού αυτή επί χρόνια εφαρμόζει!  

================

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μερικα η ολικα μόνο μετά από άδεια του (Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.) και  τηρηση των Πνευματικών δικαιωμάτων της ιστοσελιδας

 

dimoskopisi221

Έντυπες Eκδόσεις

ERGERGERGE

Ηλεκτρονικές εκδόσεις

fylla

Μνημειακά Ελαιόδεντρα

fylla

Με τα φύλλα της Ελιάς

fylla

Ηλεκτρονικά παιχνίδια

kriti2

Οργανοληπτική αξιολόγηση ελαιολάδου

kriti2

We use cookies
Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία χρήστη (cookies παρακολούθησης).